Nederlandse Stamvader
Jan Lenart Lenobel, * 27 mei 1700 - † 08-08-1750
Hij de vroegst bekende 'le Nobel' in Nederland en wordt dan ook gezien als de Nederlandse stamvader. Hij werd op 27 mei 1700 gedoopt te Roncq (ten noorden van Lille - Frankrijk). Zijn Franse naam is Jean Léonard LENOBLE. Hij vertrok naar Nederland, naar de zeeuwse stad Middelburg.
Doopdatum vaak geboortedatum
In de 17e eeuw en rond 1700 was de doopdatum in Frankrijk vrijwel altijd gelijk aan of zéér kort na de geboortedatum.
Waarom de doopdatum vaak de geboortedatum was had enkele redenen:
Religieze noodzaak: In de katholieke kerk geloofde men destijds dat een ongedoopt kind dat stierf, niet in de hemel kon komen. Vanweg de hoge kindersterfte was het essentieel om een baby zo snel mogelijk te dopen.
Wettelijke verplichting: In 1698 werd in Frankrijk bij koninklijk besluit vastgelegd dat kinderen binnen 24 uur na de geboorte gedoopt moesten worden.
Nooddoop: Als een baby zwak was gaf de vroedvrouwvaak direkt een nooddoop thuis (ondoyé) waarna de officiele ceremonie in de kerk later werd genoteerd.
Middelburg handelsknooppunt In de 17e eeuw waren de Verenigde Oostindische Compagnie (VOC) en de West-Indische Compagnie (WIC) opgericht. Dit waren verenigingen (handelscompagnieën) met het doel handel te drijven op het buitenland. Rond 1700-1725 was de stad Middelburg (provincie Zeeland) geen slaperige provinciestad.
De WIC had het monopolie voor de handel en scheepvaart op de westkust van Afrika en op Amerika. Middelburg was één van de vijf kamers (= regionale afdeling), de Kamer Zeeland. Middelburg was een internationaal handelsknooppunt waar beslissingen werden genomen die invloed hadden van de Caribische plantages tot de factorijen in Azië. Na de Kamer van Amsterdam was de Zeeuwse afdeling de belangrijkste en machtigste kamer binnen de compagnie een van de belangrijkste economische motoren van Middelburg. De Kamer Zeeland bepaalde voor een groot deel het gezicht en de welvaart van de stad.
De VOC had 6 kamers (= regionale afdelingen) waaronder de Kamer Zeeland in Middelburg die over een eigen scheepswerf beschikte. Zij hadden het handelsmonopolie voor het gebied tussen Kaap de Goede Hoop en Straat Magellaan. Zo was de VOC kamer Zeeland in de 17e en 18e eeuw de grootste werkgever van Middelburg. Duizenden mensen werkten op de schepen, in de pakhuizen en kantoren aan de wal en op de scheepswerf.De rijkdom uit de handel in suiker, tabak en specerijen vertaalde zich in een enorme bouwdrift. De vele monumentale pakhuizen en patriciërshuizen die je nu nog in de binnenstad ziet, dateren voor een groot deel uit deze welvarende eerste helft van de 18e eeuw.
Nederlandse Stamvader Na opheffing van het Edict van Nantes (1685), toen de protestanten in Frankrijk geen godsdienstvrijheid meer genoten, is Jan, zoals vele andere 'Hugenoten' naar Nederland gevlucht. Dit was waarschijnlijk rond 1720-1725. In Middelburg vond Jan zijn nieuwe thuishaven Na opheffing van het Edict van Nantes (1685), toen de protestanten in Frankrijk geen godsdienstvrijheid meer genoten, is hij mogelijk, zoals vele andere 'Hugenoten' naar Nederland gevlucht. Wanneer hij precies in Middelburg aan kwam is niet bekend. Zijn Franse naam Jean Léonard LE NOBLE, werd 'verbasterd' naar het Nederlandse Jan Lenart Lenobel, fonetisch bijna gelijk klinkend. Daar trouwde hij rond 1725 met Cataleintje de Meulenaar. Uit dit huwelijk werden 2 zonen geboren: Cornelis en Jacobus. Deze beide (roep)namen keren in vele generaties terug. Cataleintje overlijdt op 17-03-1748 (leeftijd onbekend). Jan trad opnieuw in het huwelijk op 01-07-1749. Hij trouwde met Sara Abekerke en samen kregen zij 1 zoon. Deze zoon (voornaam onbekend) werd geboren in 1750 maar is in datzelfde jaar overleden. Of dit was bij de geboorte of enige tijd later is niet bekend.
Jan is overleden in Middelburg op 08-08-1750, maar 50 jaar oud, en begraven op 12-08-1750 op het Oude Kerkhof te Middelburg. Ten tijde van zijn overlijden was hij woonachtig in de Vlissingsestraat te Middelburg. Opvallend of toeval, de voornamen Jan, Jean en Léonard zijn tot op heden niet meer gebruikt in de familie (wel als roepnaam). Inmiddels kent de familie 14 generaties en thans verspreid over 4 landen in de wereld: Nederland, Canada, Frankrijk en Duitsland.